ඇත්තෙන්ම කර්මය කියන්නේ අප බොහෝ දෙනා සිතා සිටින විදියේ දඬුවමක් හෝ පළිගැනීමක් නොවෙයි. බුදු දහමට අනුව කර්මය යනු සරලවම කිවහොත් අපේ ක්රියාවන්ය. බොහෝ අය කර්මය දකින්නේ තමන් කළ වැරදිවලට ලැබෙන දඬුවමක් ලෙස වුවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ අප අපගේම ක්රියාවන්හි හිමිකරුවන් බවයි. අප උපදින්නේත් ජීවත් වන්නේත් අප විසින් කරනු ලබන විවිධ ක්රියාවන් හා තීරණ මතය.
කර්මය යනු හේතුඵල දහමකි. අප සිතන සෑම සිතුවිල්ලක්ම, පවසන සෑම වචනයක්ම සහ කරන සෑම ක්රියාවක්ම එක්තරා ආකාරයක බීජයක් වැනිය. මෙම බීජ අපේ ජීවිතය තුළ පුරුදු බවට පත් වේ. එම පුරුදු අපගේ චරිතය නිර්මාණය කරන අතර අවසානයේ අපේ දෛවය තීරණය කරන්නේ ද මේවාය. එය හරියට අඹ ඇටයක් පැළ කළ විට අඹ ගසක් ලැබෙන්නාක් මෙන් සහ කටු පඳුරක් වැවූ විට වේදනාව ගෙන දෙන කටුම ලැබෙන්නාක් වැනි ස්වභාවික ක්රියාවලියකි.
අප කරන හොඳ හෝ නරක ක්රියාවල ප්රතිඵලය ක්ෂණිකව නොලැබෙන්නට පුළුවන. සමහරවිට එය මාස ගණනාවක් හෝ වසර ගණනාවක් ගත වූ පසු අප කරා පැමිණිය හැකිය. ඔබ යමෙකුට කරුණාව දැක්වූ විට කිසිවෙකු එය නොදුටුවත් එමගින් ඔබේ හදවතේ යහපත් ශක්තියක් ඇති වේ. එලෙසම ඔබ කරන වංචාවක් හෝ අසත්යයක් කිසිවෙකුට හසු නොවූවත් එම අගෞරවනීය ගතිය ඔබේ චරිතයේ කොටසක් බවට පත් වේ.
අපේ අතීත කර්මයන් නිසා අපේ ජීවිතය හැඩගැසෙන බව සැබෑවකි. නමුත් අපේ අනාගතය අතීතයටම සිරවී නැත. සෑම මොහොතකම අපට නැවත බුද්ධිමත්ව සිතා අලුත් තීරණ ගැනීමටත් අලුත් යහපත් බීජ වැපිරීමටත් අවස්ථාව තිබේ. ඒ නිසා ඔබේ ජීවිතයේ යම් අභියෝගයක් පැමිණි විට මෙය මට ලැබුණු දඬුවමක් යැයි සිතා අධෛර්යවත් නොවී ඉන් පාඩමක් ඉගෙන ගෙන වර්තමානය තුළ නිවැරදිව ජීවත් වීමට උත්සාහ කරන්න.
අපේ අතීතය දැන ගැනීමට අවශ්ය නම් අපේ වර්තමාන තත්ත්වය දෙස බැලිය යුතුය. අපේ අනාගතය දැන ගැනීමට අවශ්ය නම් අපේ වර්තමාන ක්රියාවන් දෙස බැලිය යුතුය. කර්මය යනු බිය විය යුතු දෙයක් නොව වගකීමෙන් යුතුව තමන්ගේ ජීවිතය තමන්ටම ගොඩනගා ගත හැකි බව පසක් කර දෙන දහමකි. ඔබ යහපත් දේ වපුරන්නේ නම් නිසැකවම ඔබට යහපත් අස්වැන්නක් නෙලා ගත හැකිය.
Wishwa Karma
